அரபிக்கடலோரம்

Even for Mumbai

2006-09-03T07:43:00.000-07:00

From other blog

"மடிகணினியில் எழுதி சேமித்து விட்டு என்னெதிரே அமர்ந்திருக்கும் சிங்கப்பூர் தமிழ் இளைஞனைப் பார்க்கிறேன், சரியான முறையில் இப்போதைய தலைமுறை செயல்பட்டால் அவன் தலைமுறையில் தமிழிலக்கியத்தின் எல்லைகள் மேலும் விசாலப்படும்.
ஓ.பி கால்சராயும், பிலபாங் கேஷுவல் சட்டையும், நைக் ஸ்போர்ட்ஸ் காலணிகளை சாக்ஸ் இன்றி அணிந்திருக்கிறான், இடது காதில் சிறிய கடுக்கன், ஒட்ட வெட்டப்பட்ட தலையில் ஏறி அமர்ந்திருக்கிறது ஓகிளியின் குளிர்கண்ணாடி, முதுகில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் பையில் கண்டிப்பாக சமீபத்திய கணினி விளையாட்டுக்கான வட்டோ, ஸ்டார்வார்ஸ் படமோ இருக்கும், சாம்ஸோனைட் பையின் ஜிப்பின் திறந்த இடுக்கிலிருந்து வெண்ணிர கொடியென ஏறி அவன் காதுகளை அடைத்திருக்கிறது ப்பிள் ஐ-பாட் 'டின் தொப்புள் கொடி..தொடர்ச்சியாய் சோனி-எரிக்சனின் கே700ஐ யில் அவன் விரல்கள் லாவகமான வேகத்தில் நர்த்தனமிடுகின்றன, குறுஞ்செய்திகள் அனுப்பிக்கொண்டிருக்கிறான் சந்திரமுகி படம் அல்லது எம்.டி.வி அல்லது ரொனால்டோ குறித்ததாய் இருக்கலாம், சென்னிற தலைச்சாயம் பூசிய தன் வகுப்புத்தோழிக்கோ அல்லது 'கூட்டாளிக்கோ '. அடிக்கடி கைத்தொலைப் பேசியைப் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறான். அபரிமித ற்றலும், வேகமும், பொறுமையின்மையும் தென்படுகிறது. கோவலனுக்கு ஜீன்ஸும், கண்ணகிக்கு சுடிதாரும் போடுவதை விடுத்து சிங்கப்பூரின் படைப்புகள் அவனது உலகத்திற்குள் சென்று அவனைத் தொடாத வரை, அவனும் எங்கள் இலக்கியங்களைத் தொடப்போவதில்லை"

இரு சுட்டிகள்

2006-08-31T22:41:00.000-07:00

என்னை நிகழ வைத்த இரு சுட்டிகள்

<http://in.rediff.com/money/2006/aug/31spec.htm>
<http://in.rediff.com/money/2006/sep/01women.htm>

குறிப்பாய் இடஒதுக்கீடு பற்றி, சரத்தின் கருத்துகள், அரசியல் புலம் தாண்டியோசிக்கவைக்கிறது. யோகி பெண்ணியக்கருத்துகள் பலம் பெறதுவங்கும் இந்த நேரத்தில்அலசப்படவேண்டியவர்.

புதிய தளம்.. அருமையான நாவல்

2006-08-28T21:43:00.000-07:00

ஒன் நைட் @ கால் செண்டர் - 54 /100
பைவ் பாய்ண்ட் சம் ஒன் - 50 /100

ஆசிரியர் : சேட்டன் பாகத்

மொழி : ஆங்கிலம்

அடுத்த ஆர். கே. நாரயணனோ ?

மின்சார வண்டிகள் - நூல்

2006-08-18T08:46:00.000-07:00

நூல் பெயர் : மின்சார வண்டிகள்

தொகுப்பு : சிறுகதைகள், ஒரு குறுநாவல்

பதிப்பாளர் : மருதா, 226, (188) பாரதி சாலை,
ராயப்பேட்டை, சென்னை - 14. maruthal1999@rediffmail.com,
cell: 09382116466

Author: puthiyamaadhavi@hotmail.com, 022-25912414

விலை : Rs. 70/-

சிறுகதைகள் மதிப்பெண்
ஆண்டாளும், ஆத்தங்கரைச் சாமியும் 47/100

பிச்சிப்பூ 53/100

கண்ப்பத் பப்பா... மோரியா ! 39/100
கவுரியின் எதிர்காலம் 43/100
பழையன கழிதலும், புதியன புகுதலும் 40/100
கூட்டணி 38/100
தீபாவளி பரிசு 42/100
பொங்கலைத் தேடி 41/100
செய்தி ஒன்று கதையானது.. 38/100
மகனுடன் மேட்னி 42/100
வரங்கள் வீணாவதில்லை 44/100
சிஷ்டர் 45/100
தாரவியில் ஒரு தாய் 38/100
பாசுவின் தவம் 40/100
என்னை பெத்த அம்மா 45/100

குறுநாவல்மின்சார வண்டிகள் 48/100

மும்பைச் சிறுகதைகள்

2006-08-16T22:11:00.000-07:00

நூலின் பெயர் : மும்பைச் சிறுகதைகள்
தொகுப்பாசிரியர்கள் : அன்பாதவன், மதியழகன் சுப்பையா

பதிப்பாளர்கள் :
Rajam Veliyeedu, New No: 84/14,II floor
Meer Baskhi Ali street, Royapettah,
Chennai 600014. Cell : 9840168517

விலை : Rs. 75/-

மும்பை சிறுகதைகள் :
கதையின் பெயர் ஆசிரியர் மதிப்பெண்

பயணம் - அம்பை - 45/100.

மொகித்தே - நாஞ்சில் நாடன் - 56/100.

ஒன்றும் ஒன்றும் பூஜ்ஜியம் இந்திரன் 36/100.
திறந்திருக்கும் மார்புகள் புதிய மாதவி 43/100.

காத்திருப்பு புதிய மாதவி 49/100.

பொம்மை பாலபாரதி 39/100.
1993 பாலபாரதி 44/100.
உடுக்கை கல்லை அன்சாரி 41/100.
உறவுகள் மும்பை கிங்பெல் 42/100
வெள்ளைநிறக்கைக்குட்டை மதியழகன் சுப்பையா 43/100
திருட்டு மொபைல் சோலை சீனிவாசன் 46/100
மும்பை To குஜராத் சோலை சீனிவாசன் 43/100
சங்கொலி பாலகிருஷ்ணன் தீ 40/100
பூமியெங்கும் மனிதம் கே.ஆர்.சீனிவாசன் 44/100
கூடு அன்பாதவன் 43/100

மார்க்குகளின் விளக்கமென்ன ?
75 க்கு மேல் : இந்த நூற்றாண்டு சிறுகதைகளில் இடம் பெற வேண்டிய ஒன்று.
60 - 75 : வாசிப்புக்கு மேலே. வாழ்க்கைக்கு உள்ளே. எழுத்து தாண்டி உயிர் பெற்ற கதைகள்
50-60 : கண்டிப்பாய் படிக்கப்பட வேண்டிய கதைகளில் ஒன்று. புதிய தளம், உத்தி - சிறுகதையின் சிகரம் நோக்கி.
45-50 : மிக நல்ல கதை.
40-45 : நல்ல கதை.
35-40 : Just Pass. Nothing Great. அரைத்த மாவு தான்.
35 க்கு கீழ் : Simply Fail. படிக்காததினால் ஒன்றும் குடிமுழிகி விடப்போவதில்லை. ஆசிரியரின் பயிற்சிக் கதையோ அல்லதுஎழுத வேண்டுமோ என்று கட்டாயத்தினால் வந்த கதையாவோ இருக்கலாம்.

என் கவிதை

2006-08-15T02:23:00.000-07:00

வாழ்க்கைக்கும்
இருத்தலுக்கும்
கவிதைக்குமான - போரட்டத்தில்
கவிதை தோற்கும்
என் குற்ற உணர்வு மேலொழும்போதெல்லாம்
நான் அந்தக் கவிதையை படிப்பதுண்டு.

கடந்த முப்பது வருடமாய்
அதனுடன் என் பழக்கம்.
அதன் வரிகள் மாறிக்கொண்டேயிருக்கிறது.
பொருட்பற்றி சொல்லவே வேண்டியதில்லை.

அந்தக்கவிதை ஒடிக்கொண்டேயிருக்கிறது
என்று சொன்னாலும் தப்பில்லை.

அந்தக் கவிதையை நான்
அடிக்கடி படிக்கிறேன்.
உங்களில் சிலர் பார்த்திருக்கலாம்.
வெகுசிலர் படித்திருக்கலாம்..
யாருக்கும் புரிந்திருக்க வாய்ப்பேயில்லை..

எனக்கு சிலசமயம் அதுபுரிகிறது.
பல சமயம் அழுத்தி பிடித்த மணல் போல்
கை நழுவி விழுகிறது..
அது மாறிக்கொண்டேயிருக்கிறது
ஒவ்வொரு முறை படிக்கும்போது
கலைடாஷ்கோப்பின் கலைக்கப்பட்ட கலர் போல..

அதை புரிவதற்கான போரட்டங்களில்
நான் தோற்த்துபின்,
ஜெயிப்பதாய் கற்பிதம் கொள்கிறேன்..

அது எளிமையானது..
பின் கடினமானது.. அதனுள்
ரொம்பவும் எளிமையானது..

நிறைய வியாஞ்னங்கள்..
விளக்கங்கள்..
குழப்பங்கள்..

சில சமயம் பயமாயிருக்கிறது..
மறுசமயம்.. நெகிழ்வாய்.. எரிவாய்...

அடிக்கடி அதைப்படித்துக்கொண்டேயிருப்பேன்..
புரிதலை எழுதிக்கொண்டேயிருப்பேன்..
அதுதான் என் வளர்தலை மெய்ப்படுத்தும்போலும்..

சலாம் மும்பை புதியமாதவி

2006-08-04T09:14:00.000-07:00

சலாம் மும்பை புதியமாதவி - திண்ணையிலிருந்து

மும்பையில் வாழ்ந்தவர்கள், மும்பை மின்சாரவண்டிகளில் பயணம் செய்தவர்களால் மட்டுமே நடந்த முடிந்த தீவிரவாதிகளின் தாக்குதல் எவ்விதமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தியிருக்கும் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். கிட்டத்தட்ட 60 இலட்சம் மக்கள் தினமும் பயணம் செய்யும் மின்சார வண்டிகள், அதுவும் "பீக் ஹவர்ஸ்" என்று சொல்லப்படும் நேரத்தில் நடந்த தாக்குதல் இது
அமெரிக்காவில் இரட்டைக்கோபுரங்கள் பின்லேடனின் தீவிரவாதத்தில் எரிந்தபோது அது ஒட்டுமொத்த அமெரிக்காவின் மீது நடந்த தாக்குதலாகவே கருதப்பட்டது. அதுபோலவேதான் மும்பையில் நடந்த இந்தத் தாக்குதலும் இந்தியாவின் மீது ஏவப்பட்ட தீவிரவாதிகளின் தாக்குதலாகவே கருத வேண்டியுள்ளது.
ஹீம்.. ஹீம்..
என் கவிதையையும் சேர்த்து படிக்க. இப்படி ஒவ்வொருமுறையும் பாமுக்கு அடிவாங்கி, கலங்குவது பின் எழுந்து நிற்பது. எழுந்து நிற்பது, மனித நேயம் எல்லாம் என்னால் பயத்தின், கையலாகாதனத்தின் குறியீடாகத்தான் பார்க்க தோன்றுகிறது.

சிதையும் பிம்பங்கள் , புதியமாதவி - சோகமான நிகழ்வும் அதை தொடர்ந்த ஆத்ம விசாரணையும். இப்படிபட்ட விசாரணைகள் மோடியைக்கூட ஆதரிக்கவைக்கும். பயந்துபோய் நாம் மதச்சார்பற்ற போர்வை போர்த்திக்கொள்ளவேண்டிவரும்.
அந்தப் பலகீனமான சில வினாடிகள்- மண்ணில் ஆழமாக வேரூன்றி இருக்கும் என் ஆலமரத்தை அசைத்து விட முடியும் என்றால்.. எண்ணிப்பார்க்கிறேன் - தொட்டிச்செடிகளையும் படர்ந்திருக்கும் கொடிகளையும் முளைவிடும் இலைகளையும்.. .......மும்பையில் சிதைந்து போன என் பிம்பங்களுடனும் ஆறாதக் காயங்களுடனும்...
இது நேசகுமாரின் குரலுக்கு செவிசாய்க்கவேண்டிய நேரமோ ?
நானும் மும்பாய் ரயிலில், முதல் வகுப்பில் தான், பயணிக்கிறேன். பயமாய் இருக்கிறது - கவிதை, கட்டுரை தாண்டி. கூடிய விரைவில் வேலை பளு, கிரிக்கெட், ஷாருக்கான், ஓயாத மழை, மிட்டேயின் கவர்ச்சிப்படம், ஏறும் பங்கு மார்க்கெட், சன் டிவீயின் சீரியல்கள் எங்களை பயத்தையும், மானுடத்தையும் மறக்க செய்வதாக !

நிழல்களைத் தேடி..

2006-08-04T00:10:00.000-07:00

நிழல்களைத் தேடி..

இலையுதிர்க்காலம்

நிழலில்லாத நாட்கள்

மொட்டைமரங்களின் உடைந்த நிழல்கள்

ஒட்டுப்போட்ட ஆகாயப்புடவை

காற்றில் அசைகிறது

.....

More நிழல்களைத் தேடி..

By - Puthiyamaadhavi from Thinnai.com

----puthiyamaadhavi@hotmail.com

அங்குசம்

2006-08-01T02:59:00.000-07:00

யானை வரும் முன்னே
மணியோசை வந்தது.
பின்னர் தெருப்புழுதி பறக்க யானையும் வந்தது.

பளபளக்கும் கறுப்பு தோல்
வெண்மையான தந்தம்
அழுக்கில்லா கால்நகம்
துப்புரவாய் துடைக்கப்பட்ட பின்புறம்
அழுகையில்லா கண்கள்
அழகான அம்பாரி
நீண்ட துதிக்கையில் ஒழுகும் மூச்சு நீர்
வாழைப்பழத்தை வாயில் போடும்
வாங்கிய துட்டை வாகாய் பாகனிடம் போடும்.

எல்லாம் சரிதான்.
செத்ததன்னவோ யானையின் கம்பீரம்

ரயிலின் வாயிலில்

2006-08-01T02:50:00.000-07:00

வேகமாய் கடக்கும் மரங்கள்
சுருண்டு விழும் செடிகள்
வெள்ளையாய் மின்சாரக்கம்பிகள்
படுத்து சோம்பல் முறிக்கும் மேகம்

சுத்தமான ஒத்தயடிப்பாதை
தூரத்தில் ஊறும் சைக்கிள்
பச்சை வயலின் நடுவில் சின்னகுடிசை
ஈரமான மண்மட்டும் ஓடும் பாலம் கீழே..

ரயில் 'செல்'லும் இடமெல்லாம் அழகு
படக்கென்று என் ''செல்'' நினைவு
ஞாபகத்தில் தைக்காதவரை..

நாஞ்சில் நாடன் - மொகித்தே

2006-08-01T02:28:00.000-07:00

மொகித்தே - நாஞ்சில் நாடன் -

தொகுப்பு - மும்பாய் சிறுகதைகள்

மதிப்பெண் : 56/100

நாஞ்சில் நாடன், (நா.நா) படிச்சா போதும்.. பம்பாய் தெரிஞ்சிக்கலாம்.. கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள்..

எந்த எழுத்தாளரும் மண்ணின் மனம் முழுவதையும் தன் எழுத்தில் சமைத்துவிடமுடியாது. அதன் குணம்,வேர், இயல்பு போன்றவற்றை ஒரளவாவது எழுத்திற்குள் உட்காரவைத்துவிட்டால் போதும். மற்றவற்றை வாசகனின் சிந்தனை தளம் பார்த்து கொள்ளும்.

நாஞ்சிலின், இந்தக் கதை மெல்லிய நட்புறவையும், சகோரத்துவத்தையும் பற்றி ஏராளமான எழுதப்பட்ட சென்சேஷனல் ( sensational ) குப்பைகளுக்கிடையேஎனக்கென்னவோ இந்த மாதிரி மெல்லிய கதைகள் தான் உண்மை விளிம்புகள் எனப்படுகிறது. மும்பைவாழ்வுக்கும், எழுத்துக்குமிடையேயான இடைவெளியை குறைக்கவல்லவை. புலம் பெயர்ந்தவர்களின்கலாச்சார கலப்பின் நல்ல பக்கத்தை காட்டக்கூடியவை.

தளவாய் - மும்பாய் பெஷ்ட் - பயணி. தன் குடியிருப்பில் புதிதாய் வசிக்கவரும் மொகித்தே - பேருந்து நடத்துனர். புதிதாய் குடிபுகுந்த வீட்டின் பூசைக்கு மொகித்தே அழைக்கிறான். தளவாயும், அவன் மனைவியும்சென்று வருகிறார்கள். உறவு துளிர்க்கிறது. இங்கிருந்து இட்லி போகிறது. அங்கிருந்து காய்கறி பரிவர்த்தனை. மொகித்தே - அவன் போகும் பேருந்துக்கும் நடத்துனராகிறார். ஆனால் அவனிடம் மட்டும்பயணச்சீட்டு வாங்கப்படுவதேயில்லை. தளவாய்க்கு குற்றவுணர்ச்சி. கவனமாய் உணர்கிறான். இடையில்ஏறும் பரிசோதகர் பற்றி கவலை வேறு. நேராய் போய் மொகித்தேயிடம் கேட்கிறார். அவன் திரும்பிக்கேட்கும் கேள்விதான் - கதையின் நாதம்..

" எனக்கு சொந்தக்காரனை ஒருத்தனை எப்ப வேணும்னாலும் எத்தனை மட்டம் வேணும்னாலும்கூட்டிட்டு போலாம். கட்டணம் இல்லாமல் ஒரு பய கேக்கமுடியாது "

" காய் அண்ணாதும்.. ? எனக்கு சொந்தக்காரன் இல்லையா .. நீ.. "

ஒன்றும் பேசமுடியவில்லை தளவாய்க்கு. நமக்கும் தான்.

ஒருவரியில் உறவுகள் இறுகி,பல்கிஉயர்ந்து வானத்தையும் கிழித்து விடுகிறது. எல்லா நல்ல உறவுகள் எல்லாமே ப்படித்தான்.ஆர்ப்பாட்டமில்லாது அமைதியான நீரோடைபோல் தெளிவாய், ஈரமாய் ஓடிக்கொண்டேயிருக்கும்.அது சாதி, மொழி தாண்டி உறவின் உணர்வுகள். மும்பை போன்ற நகரில் புலம் பெயர்ந்து, நம் அக்கம்பக்கங்களில் அத்தகைய உறவுகளின் வாசம் கண்டோர் அதிபாக்கியசாலிகள். அவர்களின் அன்புஉலகங்கள் எல்லையற்றது.

கண்ணுக்குத் தெரியாத நட்பு நூலிழைகளுக்குள் அது ணைந்துவிடுகிறது.'யாதும் ஊரே.. யாவரும் கேளீர் ' என்று மேடை போட்டு பிளிறும் போலித்தன்மையற்றது அந்த உறவுகள். குறிப்பாய் இத்தகைய உறவுகளில் 'சாதி ' வெகுவேகமாய் காணமல் போய்விடுகிறது.

'மொகித்தெ ' எந்த அரசியலும், தலைவர்களும் தரமுடியாத நம்பிக்கையும், மகிழ்ச்சியையும் - நம்மைப்போல் புலம் பெயர்ந்தவர்களுக்கு கொடுத்து, நம் வாழ்க்கையின் இருப்பை அர்த்தமாக்குவான்.

நா.நா. வசனத்திற்கு கேட்கவா வேண்டும். கவித்தும், நகைச்சுவை - என எல்லா சுவைகளையும்கலந்து கட்டி சுடச்சுட கொடுக்கிறது. நீங்கள் எந்தமாதிரி வாசகராயிருந்தாலும் உங்களை கஷ்டபடுத்தாது செய்தியையும், அழுத்ததையும் சம அளவில் தரவல்லது - இவரின் களமும் அதனை எடுத்துசெல்லும்பாங்கும், லயமான கதை ஒட்டமும், உங்களையறியாது கதையோடு காலார நடக்கவைக்கும்.இந்த மும்பேயின் பயணம் - நிதர்சனமான உண்மை. அதற்கு பல பக்கங்கள் உண்டு. நா.நா. காட்டும்பக்கம் உண்மைக்கு வெகு அருகிலிருப்பது. மும்பைவாசிகளுக்கு புரியும்.
மும்பை வாழ்வின் - அப்பட்டமான, நிர்வாண உண்மைகளை பதிவு செய்யும் பாசங்கற்ற வரிகள் கீழேயுள்ளவை.

'சமயங்களில் வேலை நேரத்துக்கு இணையாக பிராயண நேரம் அமைந்துவிடும். '

'அந்தந்த நாளை அன்றன்றே தொலைத்து தலைமுழுகியாக வேண்டும்.' ''வாழ்வென்பது நாள் தொலைப்பது என்றாயிற்று..

''வாடகைக்கு குடியிருப்போரெனில் பதினோரு மாதத்தில் ஒரு முறை சனிப்பெயர்ச்சி '

புலம்பெயர்ந்தவர்கள் எல்லோருக்கும் புதிய இடத்தோடு தனது மண்ணின் (அவ)லட்சணங்களைஒப்பீட்டு பார்க்கும் பழக்கமிருக்கும்- கீழே வரிகளில்.

" பண்பாடு செழித்த தமிழ் நாட்டைப்போல் ஒருத்தர் முண்டியடித்து ஏறி கைகளை பரத்தி, படுத்தபாவனையில் இன்னும் மூணு பேருக்கு இடம் பிடித்து கொள்ளும் வீரவீளையாட்டுக்கள் கிடையா.ஆணுக்கும், பெண்ணுக்கும் சரிசமமான இருக்கைகள். யார் கற்பும் பங்கப்படுவதில்லை.."

கிணற்று தவளையாய் போய், அக, புக நானூறோடும், கரடிப் பொம்மையாய் கத்திக்கொண்டிருக்கும் நமது தற்போதைய சமூக பழக்கவழக்கங்களையும், கலாச்சார விழுமியங்களையும் மறுபரீசலினை செய்யவேண்டும். அதற்கு நா.நா. போன்ற புலம் பெயர்ந்த நடுநிலையாளர்களின் எழுத்துக்கள் கண்ணாடியாய், தூண்டுதலாய் அமையும்.

" இட்லி சாம்பார் என்பது. பாற்கடலை கடைந்தபோது திரண்டு வந்ததன் சாறு.." என்பதும்,இட்லியை கடித்து தின்பதும், சாம்பாரைக் குடிப்பதும் - அழகாய் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒன்று. தமிழர்களின் ஒரு க்கியமானஅடையாளமாய் இட்லி இடம்பெறுகிறது.

"சற்று அகச்சுளிப்புடன் மலர்த்தி பிடித்த முகத்துடன் போனார்கள் ' - அடடா! என்ன நுட்பமான எழுத்து. பிடிக்காமல் போகவேண்டுமென - ஓருவித கட்டாயத்துடனும், அதே சமயம் முகத்தில் சிரிப்பை செயற்கையாய் போர்த்திக் கொண்டுபோகிற போது ஏற்படுகிற உணர்வு வேறுபாட்டைக் காட்டியிருக்கிறார். இது இரட்டை வேடமில்லை. செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தில் செய்கிற கொஞ்ச நேர வேலை.

கெளதம புத்தர், டாக்டர் அம்பேத்கார், பூரி, உருளைக்கிழங்கு கறி, உ.பி. பையாவின் ஜீலேபி, பித்தளை தம்ளர்கள்.. கண்மூடி யோசித்தால் நீங்கள் மொகித்தேவின் வீட்டில் இருப்பீர்கள்..

காலை அகட்டிவைக்கிற கண்டக்டர், சில்லறையில்லாததால் மராத்திய வசவு, போகும் வழியில் பேப்பேர் படிப்பு, உலகச் சந்தை அரட்டையடிப்பு, ( 40 % வாழ்க்கையை பயணத்தில் மும்பைக்காரர்கள் தொலைக்கிறார்கள் - என்கிறது ஒரு கணக்கு. ) பயணச்சீட்டு துளையிடும் கருவியின் டிக்..டிக்.. ஒலி.. எப்போதாவது பம்பாய் வந்தால், பெக்ஷ்ட் ( BEST) பேருந்தில் பயணம் செய்யும் வரம் பெற்றால் நீங்கள் கண்டிப்பாய் மொகித்தேவை தேடவேண்டும்... தேடுவீர்கள்.. !! பயணச்சீட்டு வாங்காமலிருக் அல்ல.. :)-

இன்னும் கொஞ்சம் கலை நேர்த்தி, krafting, முடிவை ஆழமாய் முடித்திருக்கலாமோ ? ..என்று விமர்சனப்புத்தி தலைசொறிகிறது என்றாலும், கதையின் ஆத்மாவின் எளிமை மேற்சொன்ன மேடு பள்ளங்களை தாண்டி பயணிக்கிறது. அதுவே நா.நாடனின் வெற்றி. Sorry.. நம்ப மொகித்தேவின் வெற்றி.

மறுபடியும் சொல்வேன் :
மொகித்தெ ' எந்த அரசியலும், தலைவர்களும் தரமுடியாத நம்பிக்கையும், மகிழ்ச்சியையும் - நம்மைப்போல் புலம் பெயர்ந்தவர்களுக்கு கொடுத்து, நம் வாழ்க்கையின் இருப்பை அர்த்தமாக்குவான்.

மதிப்பெண் : 56/100

பிங் சிலிப் ( Pink Slip )

2006-08-01T02:19:00.000-07:00

வெள்ளைச் சுருள் சுருளாய்
கடலலைகள் - சீரான வாய்ப்பாட்டு.

கால் அழுத்தி நிலம்
தேடஉள்ளீழுக்கும் ஈரமணல்.

ஈரப்படுவதே விதியேன தெரிந்தும்
உலர முயற்சியாய் காய நினைக்கும்
கரையோர மணல்கள்.

என் ஸ்கீரின் சேவரில் (Screen Saver)
தான்கடற்கரை எத்தனை அழகு.

வேலை போன ஈமெயில் மனதில்
நிமிண்டாதவரை !

* பிங் ஸ்லிப் - வேலை விட்டு தூக்கிய கடிதம். (email)

மும்பாய்

2006-07-27T21:24:00.000-07:00

இருநூறு பேர் பலி
வரும் தீபாவளி, பொங்கல் வரை
காத்திருக்கவேண்டாம்.
இப்போதே பிரசுரமாக
கிழிகிழியென்றுசூடாய் ஒரு கவிதை.

மெளன அலறல்

2006-07-17T08:51:00.000-07:00

தேர்தலில் நிற்காமலே
கரைந்துவிட்ட அரசியல் கட்சிபோல
ஜனிக்காமலேயே மரணித்த
பாக்கியவான் - நான்.

நான் கொஞ்சம் உயிர்
கொஞ்சம் உடம்பு.
கொஞ்சம் பிணமும் கூட.

அவர்களின் கண்ணீர்
என் கரைதல் பொருட்டுல்ல.
என் கருவறையே
கல்லறையாய் போனதால் அல்ல.

அவர்களின் நம்பிக்கைகோட்டை
நசுங்கிப் போனதால்.

ஒருபெரும் அழுகை
சில தொடரும் விசும்பல்கள்
வருத்தம் தெரிவிக்கும் கார்டுகள்
வாயிலிருந்து சோகமாய் பல 'சாரி'க்கள்
இப்படியான் ஆடம்பரங்களில்
கரைந்தே காணமல் போகும்

என் மெளன அலறல்.

மழைக்கால் அவஷ்தைகள்

2006-07-16T08:43:00.000-07:00

ஷுவுக்குள் போன மழைநீர்.
காற்றோடு கலந்து பெய்ததில்
ஈரமாகிப்போன முதுகு.

தெறித்து விழுகிற துளிகளினால்
பேண்டின் நுனியில் அழுக்குப்பொட்டு.ம்..
கழுவுவது கடினம்.

கூட்டநெரிசலில்
ஈசுகிற எச்சில் ஈரங்கள்

மழைநின்ற பின்பும் காற்றசைவில்
தலைதுடைக்கும் மரங்கள்
ஒதுங்கையில் தீடீரெனநீர் துப்பும்.

மற்றவனின் குடை நீர் ஒழுகல்
என்னை ஈரமாக்கும்போது
ஏராளமான எரிச்சல்.

இத்தனை எரிச்சலுக்குப் பிறகும்
எனக்குள் ஒரு குழந்தை
அடைமழைக்காய்தவம் கிடக்கும்.

திருமணமா ? என்ன அது

2006-07-16T08:34:00.000-07:00

திருமாணமா ? முடிந்துவிட்டாதா ?
எனக்கா ? என்னது ?.. இது ?..

தன்னிலை மறந்தாய்
எனதமக்கை பிளிறினாள் -
என்னில் நான் தொலைந்தே
போனதாய் தோழீ கூறீனாள்.

அம்மா முகத்திலோ
ஏராளமாய்அச்ச ரேகைகள் -
தீர்க்க முடியாதஅச்ச ரேகைகள்.
மாறுதலுக்கான வேலைகளில்
இறங்கி புன்னகை ஏந்தி முகமுடி
போட்டு கொள்ளபகீரதப் பிரயத்தனம்.
சொத்துக்களை தொலைப்பதனதாய் சோகம்.

பயச்சிறகுகளோடும்,
படபடப்போடும் என் தம்பி.

இனி இவனுக்கும்
கவலைதான் பாவம்என்று
கவலையோடு அண்ணா.

அப்படி வா வழிக்கு !
ஆட்டம் குறையும்.
அடிச்சிரிப்பாய் அண்ணி.

எனது இரவு நேரங்கள்
களவாடப்பட்டதாற்காய் கவலையுறும்
கார்பரேட் மனிதர்கள்.
கசப்பான இனிய வாழ்த்துக்களோடு...

எதிர்பார்ப்பும் ,இதயம் நிறைய
நிலநடுக்கமாய்என் மனையாள்..

இவைகளெல்லாம்
இதுவரைஎன் கற்பனைக் கோட்டையில்
இடம் பெறாத பாத்திரங்கள் !

உண்மைக்கும் இயல்புக்கும்
இடையேயான காததூரம் கண்டு
என்னுள்ளே - குழம்பிய குட்டை !

திருமணமா ? என்னது இது ?
காமத்திற்கான வடிகாலா ?
துருப்பிடித்த சமுக நிறுவனமா ?
மட்கிய மரபா ? மரமான மனிதச் சந்தையா ?
தத்துவ குழப்பம் - குழம்பிய குட்டை !

காது விரிக்க விளக்கங்கள் விழுந்தன.

சுழல்- பத்திரம் எனஎச்சரிப்பர் - சிலர்.
சொர்க்கத்தில் நிச்சியக்கப்பட்டதான
சொகுசான பொய்களோடு சிலர்.
ஊமை அடிபடும் தவிர்க்கமுடியாத
விபத்து என்ற வியாந்னாத்தோடு வேறு சிலர்.
மாட்டிகிட்டாயா - மச்சிமந்தகாச
புன்னகையோடு தோழர்கள் சிலர்.

திருமணமா ? என்னதான் இது ?

வாழ்க்கையே உறவு எனில்
என் உறவுக் குழப்பத்தின் உச்சகட்டமா ?
வாசிக்க முடியாத, முழுமையாய்
வாசிக்கப்படாதஅனாமிகா காண்டமா ?

என் அப்பாவைப் போல் ஆணாதிக்கப்
புண்களைசொறிந்து சுகம்
காண ஒருசுலபமான சந்தர்ப்பமா ?

என் தாத்தாவிற்கு வாய்த்ததை போல
வயோதிகத்திற்கான வாக்கிங் ஸ்டிக்கா ?

குழம்பாதே ! தோழியே ! மனைவியே !
நானும் குழம்பிப் போய்த்தான் இருக்கிறேன்..
இன்றிரவு சேர்ந்தே குழப்பம் தெளிவோம்..

தோழியே ! மனைவியே ! கேள் !
என்னுள் ஏராளமான விலங்குகள்
நான் நடந்து வந்த பாதைகளில்
சிவப்பு கம்பளமும், ரோசவும் இருந்ததில்லை.
மலமும், பிணமும், அழுகிய செடியும்
கூரிய கல்லுமாய் மனிதர்கள்,
அனுபவங்கள்.என் மூஞ்சி ஒட்டிய அசிங்கங்கள்..

எனக்குள்ளே அழுக்காய்
கனமாய் பனிக்குடம்..
உனக்குள்ளும் இருக்கலாம்.. பரவாயில்லை..

இன்றிரவு இருவரும் சேர்ந்தே
நமதுபனிக்குடம் உடைப்போம்..
முகமூடி கிழிப்போம்..
அழுக்குக் கொடி அறுப்போம்..
அதன் வெப்பத்தில்.. சுய சோதனையில்
நம்மை சுத்தமாக்கி கொள்வோம்..
பழையன..உடைந்து.. புதியன சுமந்து..

நாம்.. போகவேண்டிய தூரம்.. ரொம்ப உயரம்..

அதுவரை, நண்பியே,
நம் பனிக்குட நாற்றம் பொறுப்போம்.
ஆக்சிஜன் பரிமாறிக் கொள்வோம்..
நாம்.. போகவேண்டிய தூரம்.. ரொம்ப உயரம்..

திருமணமா ? என்ன அது ?

எலெக்ட்ரிக் ட்ரெயினும், சில எருமைமாடுகளும்

2006-07-16T08:31:00.000-07:00

உணர்வுகள் அற்றுப்போய்
ஜந்துவாய் ட்ராக்கில் நிற்கும்
எருமையை உற்றுப் பார்த்தேன்.
என்னின் பிரதிபிம்பம்.

வயிறெல்லாம் குப்பைக்குளம்
கண்மூடி கனவு காணும்
மனதோ மக்கிய கூவம்
உடம்பெல்லாம் ஊறும்
அழுக்குகாக்கையின் படையாலகும்.

காமத்தால் களைத்த கால்கள்
அறிவுப்பால் தொலைத்த புத்தி
காமப்பாலுக்கு விரியும் பிருஷ்டம்.

எமனின் வாகனமெனஎருமையை
ஏன் படைத்தார் ?
இறப்பின் சின்னமாய் அதனை ஏன் இகழ்ந்தார் ?

தறிகெட்டு ஒடும் எண்ணம்
சிதைந்த மனதின் சின்னம்
பிரிந்த மனமும் உடலும்
இறப்பின் அட்வான்ஸ் தொகையே..

உடலும் மனமும் இங்கே
ஒன்றாய் உழைக்கும் - உலகம்
இறப்புகளறியா பசுக்களின் பிரபஞ்சம்..

நான் நாளையாவது பசு மாடாவேனா ?

பாட்டி .. இருவரம்

2006-07-16T08:22:00.000-07:00

திக்கு தெரியாத காட்டில்
நாங்கள் திண்டாடி நின்றபோது
எங்களை நந்தவனத்துக்கு
நடத்தி சென்ற மேய்ப்பானே !

உடுக்க உடையாய்,
படிக்க பீசாய்படுக்க வீடாய்,
உண்ண உணவாய்
எங்கள் குடும்பத்து இயேசுநாதனே !

எந்த வயதிலும்
உன் வெதுவெதுப்பான
அரவணைப்பில்
என்னை அடைகாத்துக் கொள்ளவே ஆசை..

பாட்டி செருப்பாய் தேய்ந்தாய் என்றோ
மெழுகுவர்த்தியாய் உருகினாய் என்றோ
தோணியாய் துணையாய் நின்றாய் என்றோ
உன்னை ஜடப்பொருளாய்வர்ணிக்கமாட்டேன்.

நீ நிஜம்..
இரத்தமும், சதையுமான நிஜம்..நீ

எங்களுக்காய் ஆசாரமாலைகளை
அறித்தெறிந்த போது
முகம் சுளித்தது சுற்றம்..
முணகினாள் மாமி..
முணுமுணுத்தார் மாமா.
கடமை என்றாள் அம்மா.
காதல் என்றாள் அண்ணா.
மானுடம் என்றேன் நான்..

அத்வைத்திலோ த்வைத்திலோ
எனக்கு துளிகூட நம்பிக்கையில்லை..
நீ இறந்தது நீஜம்.ஆனாலும்
நான் உன்னை தேடுவேன்.
தேடிக்கொண்டேயிருப்பேன்..

என் மனைவியாய்,
மகனாய் பேத்தியாய், சுற்றமாய்..
எங்காவது என்றாவது ஒரு நாள்
நீ கிடைப்பாய் என்ற நம்பிக்கையோடு
தேடுவேன். தேடிக்கொண்டேயிருப்பேன்..

உன்னிடம் இரு வரம் வேண்டும்
எனக்கு.நான் இறக்கும் முன்..
ஒருமுறையாவது உன்னைப்போல்
மனிதானக மாறக் கடவது என்றும்..
நான் இறந்தபின் மறுபடியும்
உனக்கேபேரனாய் மாறவக்கடவது என்றும்..

இருவரம் தாருவாயா ?? பாட்டி..

என் அறை

2006-07-16T08:04:00.000-07:00

அந்த அறையின் அழுக்கு
துடைக்க துடைக்க
வந்து கொண்டேயிருக்கிறது..
எப்போதும் போல்..

துடைத்துவிட்டு நிமிர்கையில்
தூசுகளின் வாசனை..
அழுக்கின் ஆவர்த்தனம்..
தோய்ந்து போன ஆணுறைகள்..
காயம்பட்டுப்போன சானடரி நாப்கின்கள்..
வியர்வையும், விந்துவும்
கலந்ததுமாய்துணிக்குவியல்கள்.

கூனிந்து உற்றுப்பார்க்க,
குட்டியாய்ஒரு குருஷ்த்திரம்..
ரணகளமாய்..

வெட்டப்பட்ட இதயத்தில்
வைரஷ் ஊடுருவல்..
குத்தப்பட்ட முதுகுகள்..
நறுக்கப்பட்ட மூக்குகள்..
கீறப்பட்ட மேற்புறத் தோல்கள்

காய்ந்த புண்களை கீறிக் கொள்ள
மழுங்கிப்போன கத்தியும்,
ஏராளமான முகமூடிகளும்..
எல்லாவற்றையும் தூக்கி எறிய

முற்படுதலில்தொலைதலும்,
தேடலும் மறுபடி தொலைக்க
முயற்சியாய்..

எப்போதுமே என் அறை
அழுக்காகவே இருக்கும்போல..

மனப் பால்வெளியில்

2006-07-16T07:54:00.000-07:00

நம்பிக்கை எரிநட்சத்திரங்கள்
தூரமாய் இருப்பதால்
என்னவோ பெரியதாய் தெரியாமல்..

பயக்கோள உருண்டைகள்
நியதியாய் தன்னையும்
பிரபஞ்சத்தையும் சுற்றிக்கொண்டே..

வாழ்தலின் போரட்டம் சூரியனாய்
காய்ச்சும் காமம் சந்திரனாய்
உணர்ச்சி, உணர்வுகளின்
போரட்டக் கசடுகள் எரிகற்களாய்
அனைத்தையும் இழுத்து சேர்க்கும்
போர்வைத் தோலாய்
வெறுமை வியாபிக்கும்
என்மனப் பிரபஞ்சம் முழுவதும்..

ஏதோ ஒன்று எப்போதும்
குறைவாகவே
என் முற்றுப்பெறாத கவிதை போலவே..

மின்வண்டியும், பட்டாம் பூச்சியும்

2006-07-16T07:48:00.000-07:00

அழுக்கு சாக்கடை
ஒரம்நிமிர்ந்து நிற்கிற
செடியின் முடியில்
கூனிக் குறுகி நிற்கிற
பட்டாம்பூச்சியே !

சீக்கிரமாய் உன்
வண்ணச்சிறகு படபடத்து
படம்காட்ட மாட்டாயா ?

என் ரயில் சிக்னல் விழுவதற்கு முன்...

கடந்த நிகழ்காலம்..

2006-07-16T07:16:00.000-07:00

தெறித்து விழுகிற மழைத்துளிகளை

ரசித்துக் கொண்டே,
என் நிரந்தர காதலியே
உனக்கும் எழுதுகிறேன், ஓரு கவிதை.

என் நகங்களை வெட்டும்போது
கூடமெதுவாக வெட்டுகிறேன்
உனக்கு வலிக்காத பின்ன.

உனக்கு பிடிக்கும் என்பதால்
என் பருக்களை படாதபாடுபட்டு
பாதுகாக்கிறேன்.

உனக்கு பிடித்ததால்
நான் புகைபிடித்தேன்.
எனக்கு பிடிக்காததால், நீ
லிப்ஷ்டிக்விட்டாய்.

நமக்குள்தான் இப்படி
எத்தனை சந்தோசமான,
ஷில்லியானவிட்டுக் கொடுத்தல்கள்.

உனக்கு தெரிந்தே
திருடிய கைக்குட்டையும்,
தெரியாமல் திருடிய உள்பாவடையும்
என் நிர்வான கனவின் ஆடைகளாய்.

வலிகள் சுகமென்பதை உணர்த்தின
உனக்கு சிக்கெடுத்த கைகளும்,
உன் கடிபட்ட உதடுகளும்.

வலிகள் பரம சுகம்
வன்முறையிலும் அகிம்சை.
உச்சகட்ட உறவின்
உன்னதமான முரண்பாடு.

உன் வயிற்று மடிப்பில் நானும்
என் வெள்ளை முடியில் நீயும்
பயந்து போனதுதென்னவோ நிஜம்தான்.

இந்தக் கணம் முதல்உன்னையும்
உன் நினைவுகளையும்மறந்துவிட
வேண்டுமென இப்படியே,
தினமும் இன்னமும் அதிகமாய்
நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்..

என் இறந்துபோன மனைவியே !

அன்புடன் அரபிக்கடலோரம்..

2006-07-12T08:24:00.000-07:00

வணக்கம்.

மும்பை தமிழ் வலைப்பூ உங்களை வரவேற்கிறது.

புதுப்பொலிவுடன் கூடிய விரைவில்..